Wanneer een man en een vrouw kinderen krijgen doen zij dat met de bedoeling deze samen op te voeden. Vader of moeder zijn is iets wat je bent voor het leven. Je gaat er op dat moment vanuit dat je samen een veilige basis biedt voor je kind(eren). Samen, binnen hetzelfde huishouden. 

Wanneer je als partners besluit om uit elkaar te gaan heeft alleen dat al een enorme impact op je kind. Een scheiding wordt door een kind als traumatisch ervaren omdat hun vertrouwde omgeving uit elkaar valt. 

Ouders gaan apart wonen en na verloop van tijd komt er een andere partner in het leven van een of beide ouders. Deze persoon wordt door alle overige gezinsleden als een indringer gezien. Niemand wil dat hun rol binnen dit systeem overgenomen wordt en zullen ook als zodanig gaan reageren. 

Het is een oer gevoel van kinderen dat hun ouders bij elkaar zijn en blijven. En ook al beseffen zij zich heel goed dat dit niet meer mogelijk is toch blijft dit oer gevoel aanwezig. 

De nieuwe partner maakt onderdeel uit van het nieuwe systeem en neemt eventuele kinderen uit zijn of haar systeem mee in het huidige systeem. Elk systeem met zijn eigen normen en waarden kan al voor frictie zorgen bij de vorige partner maar ook bij de kinderen. 

Het systeem vraagt namelijk om het innemen van een nieuwe positie waarbij de oude posities verdedigd worden. Zelden worden deze posities vanuit kracht ingenomen maar vanuit beperkte overtuigingen en gedachtegang. 

Degene die een nieuwe partner mee neemt in het systeem zal diegene als enige volledig in het systeem opnemen, die hoort er helemaal bij. De nieuwe partner zal er alles aan doen de nieuwe rol zo goed mogelijk te vervullen. Iets wat niet makkelijk is omdat de onbewuste processen gevoeld worden en vaak niet uitgesproken richting de persoon waar het betrekking op heeft. En omdat je nog niet de rechten van een ouder verworven hebt wordt er gezwegen of de ouder wordt gemotiveerd het te bespreken of aan te pakken. 

De ouder is de nieuwe praatpaal om alle ongenoegens tegen uit te spreken waardoor het voor die persoon kan voelen of er van alle kanten aan hem of haar getrokken wordt. Iedereen probeert hem of haar aan zijn of haar kant te krijgen. Die persoon wordt gezien als de basis van het nieuwe systeem.

Toen ik mijn huidige partner leerde kennen kon ik putten uit de ervaring uit mijn praktijk. Ik stapte heel bewust in het systeem van mijn partner en zijn 3 puber kinderen. Ik hield vooral rekening met de gevoelens van de kinderen. Ik wist immers hoe het voor hun moest zijn en had voor mijn gevoel maar 1 kans om het goed te doen, om niet meteen af geserveerd te worden. Achteraf gezien was dat onoverkomelijk. Toen we samen ons huis kochten begon ik wat meer mijn plek in te nemen, gaf ik aan wat voor mij belangrijk was om in harmonie met elkaar te leven. Maar omdat zo anders was dan wat zij gewend waren was dat voor de kinderen ook tot de nodige aanpassingen. 

Wat ik zelf lastig blijf vinden is mijn rol in het geheel. Ik ben namelijk niet de ouder en wil dat ook niet zijn. Van de andere kant neem ik wel de ouder rol op mij door praktisch, financieel en mentaal voor iedereen te zorgen. Daarnaast wil ik iedereen vanuit gelijkwaardigheid benaderen maar is daar wel sprake van gezien mijn rol als verzorger. En als ik het allemaal al lastig vind, hoe moet het dan voor de kinderen zijn bij wie het brein nog niet volgroeit is. 

Ik heb met iedereen zoveel rekening gehouden dat ik daarbij toch een stuk aan mijzelf voorbij ben gegaan. Daarin sta ik niet alleen, dat hebben we allemaal. Wanneer doe je het goed voor jezelf en de ander. In mijn beleving heeft het ook te maken met onvoorwaardelijkheid. Ouders houden onvoorwaardelijk van hun kind en ook al houd ik van de kinderen, die liefde gaat nooit zover als die van een ouder. 

Het is belangrijk om alle gevoelens die er spelen serieus te nemen en te onderzoeken waar ze vandaan komen. Welke patronen zijn onderliggend, wat wordt er gespiegeld en getriggerd bij jou of de ander wat misschien niets zegt over de huidige situatie maar over eerdere situaties die pijn hebben gedaan en nog niet zijn verwerkt. 

Hiervoor is het nodig om met elkaar in gesprek te blijven en telkens bij te stellen in het belang van het systeem en in het belang van jezelf. Het is hoe dan ook omslachtig en een niet te onderschatten ingewikkeld proces waarbij iedereen bereid moet zijn om er het beste van te maken.

Je wordt geconfronteerd met seksuele aanrakingen of handelingen waar je geen toestemming voor hebt gegeven. Dat kan bijvoorbeeld een ‘onschuldige’ aai over je billen of borsten zijn, een zoen op je mond, maar het kan ook verder gaan. 

Een man heeft lichamelijk twee holtes, zijn mond en zijn anus. Een vrouw heeft ook nog een derde holte, de vagina. Wanneer je lichaam daar zonder jouw toestemming wordt binnen gedrongen, maakt niet uit waarmee, dan is er sprake van verkrachting. 

Seksueel misbruik gaat behalve over de daad zelf ook over misbruik van macht, pijn, angst, wantrouwen, schuldgevoel, schaamte, onderdrukking, boosheid, wantrouwen in jezelf, je niet gehoord voelen en erkenning. Seksueel misbruik raakt je namelijk diep in je basis, beschadigt je eigenwaarde en je bestaansrecht. Het geeft je het idee dat je er niet mag zijn en er niet toe doet. Dat jouw lichaam niet van jou is. Dat je je grenzen niet mag aangeven. In de rest van je leven blijf je daar last van hebben wanneer je het niet actief aanpakt en verwerkt.

De gevolgen 

Je in de kind emotie blijft zitten van het moment van de daad. Wanneer je een soort van ‘overtrokken’ reageert op bepaalde situaties, zoals een kind dat kan doen. Heftig reageren op iets kleins zoals boosheid, verdriet en onmacht welke voortkomen uit angst. Maar zeker ook apathisch reageren of agressief (naar een nieuwe vermeende dader). 

• Geen emoties kunnen tonen of uiten. Iets wat je tijdens de daad ook niet deed om bijvoorbeeld te overleven. 
• De daad maakt dat je bevriest, iets wat je blijft doen in dreigende situaties. 
• Niet makkelijk ‘nee’ zeggen omdat een ‘nee’ dreigend is en je bang bent voor de gevolgen.
• Zo zal er altijd een verlangen blijven naar geborgenheid en veiligheid omdat je dat als kind niet gevoeld hebt, het verstoord is. 
• Makkelijk over je grenzen laten gaan, precies zoals toen. 
• Uit je lichaam treden (dissociëren) bij dreigende situaties. 
• Grens overschrijdend (seksueel) gedrag.
• Verslavingen als koop-, drank-, drugs- en seksverslaving. 
• Psychische problemen zoals dysthyme stoornis (een chronische en ietwat lichtere vorm van een depressie), depressies, angststoornissen en persoonlijkheidsstoornissen als borderline.
• Automutilatie (zelfbeschadiging).
• Faalangst, omdat het je niet gelukt is je te weren tegen een aanval van buitenaf. Afstoten van mensen uit angst dat ze bij je weg gaan en je het op deze manier voor blijft. 
• Moeizaam of niet aangaan van relaties. 
• Herbelevingen (repeterende gedachten over het seksueel misbruik).
• Lichamelijke klachten.

Seksualiteit

Omdat je seksualiteit door het misbruik is verstoord is het aangaan van een gezonde seksuele relatie niet altijd even makkelijk. Omdat je destijds anders had willen reageren blijf je onbewust soortgelijke situaties opzoeken om het scenario te veranderen of de situatie goed af te kunnen sluiten. Maar ook om je beperkende overtuigingen over jezelf (ik ben het niet waard, ik ben niet waardig, ik ben lelijk, ik verdien dit) bevestigd te krijgen waardoor je in cirkels blijft draaien. Daarbij is het kiezen van ‘foute’ partners ook iets wat vaak voorkomt.  

Seksueel geremd of juist ongeremd gedrag komt ook vaak voor bij mensen die seksueel misbruikt zijn. Het nemen van initiatief is voor iemand die seksueel misbruikt is iets wat niet zo makkelijk is omdat je tijdens het misbruik bevroor en dat nu nog steeds doet. 

Wanneer je als kind seksueel misbruikt bent ben je veel te vroeg in je ontwikkeling in aanraking gekomen met seksualiteit. Om jezelf te beschermen treed je dan uit je lichaam, iets wat je naar alle waarschijnlijkheid nog steeds doet wanneer je seksueel actief bent. Hierdoor ben je niet bewust aanwezig in het moment en maakt het dat je ook niet echt kunt genieten van de seks met je partner. En omdat het tijdens het misbruik alleen over het genot van de dader gaat ben je het als volwassene ook niet gewend dat het nu ook over jouw genot mag gaan. Echt genieten van seks is nog niet altijd even makkelijk. 

Gezondheidsklachten

Seksueel misbruik veroorzaakt gezondheidsklachten. Bedplassen, huiduitslag, nachtmerries, longaandoeningen, spieraandoeningen, maar ook klachten met een onduidelijke oorzaak zoals angsten, voortdurende overprikkeling, onderdanig gedrag, eetstoornissen, zelfbeschadiging of chronische pijn, vaginisme, vergeetachtigheid, incontinentie. 

Verwerken

Het verwerken van seksueel misbruik is belangrijk om je hierdoor aangepaste gedrag weer af te leren en je weer gaat gedragen naar je eigen authentieke zelf. 

Het begint met het bestaansrecht te geven door er over te praten. Wanneer het praten met je omgeving nog een brug te ver is er een landelijke stichting – Stichting Project Speak Now-. Dit is een stichting die geleid en begeleid wordt door mensen die ook ervaringsdeskundige zijn. Er zijn praat groepen, coaches die je bij kunnen staan en er worden activiteiten georganiseerd. Zij hebben ook een facebook pagina waar je in contact kunt komen met lotgenoten en op de hoogte kunt blijven van de activiteiten. Daarnaast is therapie of behandeling nodig of aan te raden. Welke het beste bij je past is voor iedereen verschillend. 

Wanneer je vanuit een kind emotie op een huidige situatie reageert vraag jezelf dan af waar je dit gevoel voor het eerst gevoeld hebt. Wanneer je het bij jezelf herkent en het erkent ben je al op de helft van de oplossing. Door hier bewust mee bezig te zijn zal het gedrag veranderen. 

Ben vooral lief voor jezelf waar ik mee bedoel dat je altijd tegen jezelf praat zoals je tegen anderen praat. Adviseer jezelf zoals je dat bij je beste vriend(in) zou doen. Veroordeel jezelf niet maar ben mild, je kon er niets aan doen, je was niet bij machte om jezelf te verdedigen. 

Mijn ervaring

Ik heb mijn seksueel misbruik onbewust altijd goed weg gestopt, ik wist het wel maar voelde er niets bij. Tot er 11 jaar geleden iets gebeurde waardoor alle gevoelens die er destijds mee gepaard gingen ontwaakten. Vanaf dat moment moest ik er iets mee en ben verschillende therapieën gaan volgen. Het verwerkingsproces zette zich voort in de opleidingen die ik daarna ben gaan volgen. De ervaring zal altijd een onderdeel zijn van mij, het heeft mij gevormd tot de vrouw die ik nu ben. Ik zie mezelf ook niet als slachtoffer. Ik heb altijd wat moeite gehad met het woord slachtoffer omdat het in mijn beleving een negatieve lading heeft, ‘slacht’ ‘offer’. Het is voorbij, ik heb het overleefd. Ik ben een overwinnaar, wij zijn overwinnaars!

Mocht je naar aanleiding van deze blog vragen hebben of je verhaal kwijt willen kan dat altijd. 

Neem dan contact via het contact formulier.

Joyce Snijders

‘Door te zwijgen bescherm je de dader’ – Karin Bloemen

Rond het 6e levensjaar ontstaat het bewustzijn en worden we ons bewust van onze omgeving waardoor het zelfbeeld ontstaat. Deze omgeving vormt ons tot wie we zijn en heeft een invloed op ons zelfbeeld. Positieve ervaren gebeurtenissen dragen bij aan een positief zelfbeeld, negatief ervaren gebeurtenissen dragen bij aan een negatief zelfbeeld. 

Beperkte overtuigingen

En zo worden op jonge leeftijd beperkte overtuigen ontwikkeld als; ik ben het niet waard, ik doe er niet toe, niemand neemt mij serieus, ik ben dom, ik ben onbetrouwbaar, ik ben waardeloos. Beperkte overtuigen zijn denkbeelden gestuurd vanuit het ego die we over ons zelf zijn gaan geloven gebaseerd op wat er tegen ons gezegd wordt of door wat ons overkomt. Een kind kan zijn of haar gevoelens nog niet goed verwoorden en daardoor ook niet verwerken. Het wordt opgeslagen in ons onderbewustzijn wat ons helpt te overleven. 

Trauma

Wanneer iemand een trauma ervaart wordt er weer een beschermlaagje gevormd en raakt iemand vaak nog verder verwijderd van zijn kern. Op jonge leeftijd hebben gebeurtenissen als het overlijden van een naaste, seksueel misbruik, een scheiding, een ongeluk een hele grote impact en grote invloed op je verdere leven. Maar ook ogenschijnlijke kleine gebeurtenissen of wat er (herhaaldelijk) tegen je gezegd is als kind heeft invloed. Het gaat er om hoe de persoon zelf het beleeft. 

Ego

Het ego, ons ego is waardevol en heeft als functie ons te waarschuwen voor gevaar. Wanneer je even niet oplet in het verkeer geeft je ego een signaal in je lijf, net onder je borst, waardoor je in uiterste staat van alertheid bent en meteen op de rem gaat staan waardoor je niet tegen de auto voor je botst.

Dit waarschuwingssignaal geeft het ego ook wanneer iemand iets tegen je zegt, je iets ruikt, je een liedje hoort of er iets gebeurd wat in je onbewuste is opgeslagen en lijkt op een eerder ervaren dreigende situatie. Je ego geeft een signaal ‘let op het gaat pijn doen!’. Maar dit is niet meer dan een herinnering aan pijn, een loos alarm waardoor je je vermijdend gaat opstellen door bijvoorbeeld die ene persoon uit de weg te gaan, door weg te blijven van je werk of school, boos te worden of verdrietig. Je geeft de persoon of de situatie de schuld van de onbewust innerlijke pijn die gespiegeld wordt. 

Vaak schieten mensen dan in de weerstand wat zich kan uiten in vermijdend ( EGO ) gedrag als;

• Afzeggen van afspraken.
• Bepaalde mensen of gebeurtenissen uit de weg gaan.
• Anderen ‘aanvallen’ wanneer er iets gezegd wordt wat je raakt vanuit je beperkte overtuigingen.

Getraumatiseerde kindsdelen

Omdat je op de gekwetste ( EGO ) delen niet volwassen wordt reageren mensen als een kind. Hierdoor kun je ‘overdreven’ reageren richting bepaalde personen of in situaties, eigenlijk zoals een kind dat ook doet. Door te verwerken wordt je op die kindsdelen volwassen en reageer je ook als zodanig, simpelweg omdat het je niet meer raakt.

Lichamelijke reactie

Je lichaam reageert op prikkels. Aangename, waar je lichaam naartoe gaat en onaangename waar je lichaam van weg gaat. Wanneer je lichaam niet kan ontsnappen aan een onaangename prikkel, bijvoorbeeld een gedachte, zal het verkrampen. En wanneer die onaangename gedachte blijft terugkeren zal je lichaam steeds meer gaan verkrampen en een lichamelijke klachten ontwikkelen wat zich zelfs kan gaan uiten als een chronische ziekte.  De onverwerkte emoties hopen zich zo gezegd op in je lichaam. Hoofdpijn, migraine, maagzweer en hartfalen zijn daar maatschappelijk geaccepteerde voorbeelden van.

Gezin van herkomst

Daarnaast ben je altijd onderdeel van een systeem (je gezin van herkomst). Beperkte overtuigingen, trauma’s enz. worden met zekerheid 7 generaties overgenomen. Dus wanneer (voor) ouders nog met onverwerkte emoties zitten kun je het gedrag wat daarbij hoort overnemen. 

Bijvoorbeeld een vrouw die in haar kinderjaren seksueel is misbruikt en dit nog niet verwerkt heeft en de daarbij behorende gedragingen vertoont krijgt een kind. Kinderen doen hun ouders/opvoeders na en gaan dezelfde gedragingen vertonen. Zo zou het kunnen zijn dat door de omgeving (school, sportvereniging) dit gedrag als signalen wordt opgepikt dat het kind misbruikt is terwijl het kind niet anders doet dan het gedrag van de ouder kopiëren. 

Factoren

Al deze factoren hebben invloed op hoe wij in het leven staan. 

Vaak lopen mensen vast omdat ze niet meer leven vanuit hun kern omdat je in je jeugd in verwarde toestand bent achter gebleven.

Het vast lopen, niet tevreden meer zijn met je leven, dingen die mis gaan, hebben een reden. Een doel om je weer terug te leiden naar je KERN. In eerste instantie subtiel en daarna steeds dwingender. Het zijn signalen van je systeem om dat wat je niet meer dient af te pellen en weer terug te keren naar je ware zelf. 

Verandering in gedrag

Het is daarom belangrijk dat het ego vertrouwen krijgt en het beschermingsmechanisme niet meer ingezet hoeft te worden. Je zult jezelf hierin moeten trainen door je bewust te zijn van je gedrag en het anders te gaan doen dan je gewend bent. Dit begint met het inzicht krijgen in je gedrag en emoties en er geen oordeel over hebben. Stel jezelf de vraag waar je dit gevoel van kent, wanneer je het voor het eerst gevoeld hebt. Dat gevoel heeft de oorsprong in je kinderjaren. 

©Joyce Snijders 

Mensen met overgewicht dragen een sterke liefdesenergie in zich. Ze zijn zachtaardig en erg gevoelig. Door aan de oorzaken van overgewicht te werken, maak je hun liefdesenergie weer vrij. Dit is volgens mij een heel belangrijke schakel in de omwentelingen in de mensheid. Daarom zie ik mensen met overgewicht als belangrijke sleutelpersonen en steun ze zoveel ik kan om het overgewicht in 1e instantie te accepteren en pas in 2e instantie afvallen tot doel te stellen. Wat het meest belangrijk is, is dat ze oude pijnen helen en tot diepe zelfliefde kunnen komen.

De oorzaak van overgewicht heeft niets met voeding te maken, maar alles met oude emoties!

Oude emoties die samen overgewicht veroorzaken:

1. Vernedering

Niet een enkel keertje, maar stelselmatig, dag in dag uit herhaaldelijke vernedering meegemaakt. En het lijkt soms zo onschuldig: “Ga zitten, met je dikke kont.” tegen een meisje van tien dat helemaal geen overgewicht heeft. “Grapje. Kun je toch wel tegen?”

2. Afwijzing 

Tot op een heel diep niveau, in en in diep afgewezen zijn. Dit kan één enkele keer zijn voorgekomen en dat kan al genoeg zijn om beschadigend te geraken. “Hoe haal je het in je hoofd?! Je komt pas kijken!” tegen een jongere van 15 jaar.

3. Onvoldoende beschermd geweest 

Bijvoorbeeld een vader is boos op zijn kind, maar de moeder doet niks om het kind te beschermen. Daardoor voel je je dubbel in de steek gelaten en bijzonder onveilig.

4. Emoties niet mogen uiten

Flinker moeten zijn dan je je voelt. Je emoties binnen moeten houden, zoals verdriet, maar ook boosheid. Beheersing werd van je geëist. Daardoor is het nu nog moeilijk om emoties te uiten.

5. Schaamte

Dit is een van de diepste emoties. En schaamte veroorzaakt vaak het vasthouden van vocht. De schaamte zit diep geworteld en het vergt lange tijd werken met de MIR-Methode, meerdere maanden om het uit je systeem te krijgen.

6. Waarheid niet mogen spreken

Mensen met overgewicht zien meestal de waarheid precies zoals die is. Als kind was dat al zo, maar ze mochten die waarheid niet uitspreken. Omstanders waarschuwden hen om vooral stil te zijn en die waarheid niet te spreken.

7. Waarheid niet kunnen spreken

Je weet iets, ziet iets hoort iets, maar kunt het niet zeggen, omdat je niet geloofd wordt. Of omdat het onveilig is om die waarheid te delen.

8. Mist werkelijke voeding

De voeding die gegeten wordt, voedt wel, maar niet genoeg. Mensen met overgewicht missen de werkelijke voeding, hun ‘levenselixer’. Het is belangrijk op zoek te gaan naar hun werkelijke voeding, zoals creatief bezig zijn, in de natuur zijn, zingen, stilte ervaren, betekenisvol zijn voor anderen, etc. Werkelijke voeding is iets dat elke dag nodig is.

Herken jij jezelf in het bovenstaande?

Dat je maar meer en meer van jezelf mag gaan houden!

Bron: Mireille Mettes (www.mirmethode.nl)

Een verwerkingsproces is een ingewikkeld proces omdat we liever pijn vermijden. Het uit de weg gaan van emoties is hiervan het resultaat. Een trauma staat vaak in verbinding met rouw. Het verliezen van een dierbare door beëindigen van (vriendschappelijke) relaties of de dood. Hoe je er mee omgaat is afhankelijk van verschillende factoren. Het aanwakkeren van een vorig al dan niet goed verwerkt trauma is er daar één van.  

De vrouw die bij mij in de praktijk kwam had haar dochter door een auto ongeluk verloren. 

Sinds die tijd nam ze niet meer actief deel aan het leven, niet meer zoals ze daarvoor deed. Zo ging ze bijvoorbeeld niet meer naar concerten of optredens, bang om elk moment te overmand te worden door emoties. Ook deelnemen aan het verkeer was een opgave. Bij grote afstanden reed ze niet meer zelf maar nam op de achterbank plaats, achter de bestuurder. Afleiding zoekend door bijvoorbeeld een spelletje te doen op haar telefoon. 

Voor de eerste sessie begint brengen we altijd het systeem in kaart op zoek naar personen en gebeurtenissen die in positieve of negatieve zin een grote invloed hebben gehad. Zo kwam naar voren dat de moeder van deze vrouw is overleden toen zij zelf net moeder was van haar eerste kind. Zelf nog hartstikke jong nam ze op dat moment de zorg over van haar jongere broers en zussen waarvan de jongste 9 jaar oud was. Ze nam daarnaast ook de rol van verbinder binnen het gezin van 9 kinderen. De moederrol werd door haar overgenomen en tijd en ruimte voor het verwerken van haar verdriet nam ze daardoor niet. 

Door de dood van haar jongste kind werd het trauma van het overlijden van haar moeder geraakt wat er voor zorgde dat ze de pijn en het verdriet niet achter zich kon laten. Iets wat vaker gebeurd wanneer iemand iets meemaakt wat emotionele raakvlakken heeft met een eerdere gebeurtenis. 

Verdriet, boosheid, onmacht en schaamte zijn voorbeelden van zulke emoties. 

Het doel van deze vrouw was dat ze graag wilde dat de angst uit haar lijf ging. Volgens haar zeggen zat haar lijf nog in het moment dat ze hoorde dat haar kind een ongeluk had gehad. De politie kwam aan haar deur en zijn met haar in hoge snelheid naar het ziekenhuis gereden. Hier was haar angst voor auto rijden ook door ontstaan. 

Door ReAttach hebben we de grootste lading aangepakt en gebeurde het dat wanneer er een langere afstand gereden werd de vrouw zo nu en dan nieuwsgierig langs de stoel van de bestuurder af keek om te zien wat er op de weg gebeurde. Toen ze met een vriendin ergens heen ging was ze op de passagiersstoel gaan zitten en heeft dit de hele rit volgehouden. Ook zag ik haar blik verzachten en schaterlachte ze weer. Zelf gaf ze aan dat ze meer positieve herinneringen had en dat ze bij haar echte verdriet kon komen, iets wat daarvoor zeldzaam was. Haar hoofd was leger en daardoor ook minder last van vermoeidheid. 

De angst in haar lijf was ook minder.

Nadat ik had aangegeven dat 4 sessies voldoende was kreeg ik een bericht van haar waarin ze aangaf dat ze toch nog graag ergens mee aan de slag wilde. Ze zou heel graag zelf weer achter het stuur zitten bij lange afstanden. 

We hebben daarop volgend nog een regressie sessie gedaan met als contract vraag ‘wat houdt mij tegen om lange afstanden te rijden?’ 

Hier zijn we met de emotie en de lichamelijke gewaarwording terug gegaan naar de eerste keer dat deze gevoelens waargenomen werden. Daarin kwamen we uit bij het overlijden van haar moeder. We hebben de situatie uitgewerkt waardoor er meer lucht ontstond en ze haar onbevangenheid weer terug kwam. 

Ik weet niet of ze al een lange afstand heeft gereden maar ik kreeg laatst wel een appje van haar met de woorden ‘muziek luisteren, check!’ Ze was naar een concert geweest en was niet overmand door emoties. Het actief deelnemen aan het leven is weer begonnen. 

Je onderdrukt (depress) je gevoelens waardoor deze worden opgeslagen in het lichaam in plaats van dat ze er uit gaan.

Depressie binnen de GGZ

Er wordt binnen de psychiatrie gesproken over een depressie wanneer vijf van de volgende klachten ten minste twee weken aanwezig zijn:

• Depressieve stemming (of geprikkeldheid bij kinderen en jongeren) gedurende vrijwel de gehele dag, bijna elke dag.
• Duidelijke vermindering van interesse voor of plezier aan (bijna) alle activiteiten, gedurende vrijwel de gehele dag, bijna elke dag.
• Onopzettelijk, duidelijk gewichtsverlies of onopzettelijke gewichtstoename, of een af- of toename van de eetlust. Bij kinderen kan er sprake zijn van het uitblijven van de verwachte gewichtstoename.
• Slaapklachten: niet (voldoende) kunnen slapen, te veel moeten slapen, bijna elke dag.
• Psychomotorische gejaagdheid of geremdheid, bijna elke dag.
• Vermoeidheid of verlies van energie, bijna elke dag.
• Gevoelens van waardeloosheid, of ernstige c.q. inadequate schuldgevoelens.
• Vermindering van het vermogen om te denken, zich te concentreren, of besluiteloosheid.
• Gevoelens van wanhoop, zelfmoordgedachten, fantasieën over zelfmoord zonder specifieke plannen, een zelfmoordpoging of een specifiek plan voor zelfmoord. Niet alleen de vrees dood te gaan.

Een andere kijk op depressie

Depressie is geen ziekte maar een staat waarin je verkeerd. Je BENT niet depressief maar neemt onaangename gevoelens waar. Doordat je er telkens aan blijft denken en er veel mee bezig bent worden deze gevoelens alleen maar versterkt. En wat nou als deze gevoelens aangeven dat je jezelf niet meer bent. Een depressie is een signaal dat je te lang en te ver van jezelf verwijderd bent geraakt. Er gebeurtenissen in je leven niet verwerkt zijn en waar je last van hebt. Vaak weet je wel welke gebeurtenissen hiertoe geleid hebben maar weet je nog niet hoe je het anders kunt doen. Of je hebt geen idee waar het door komt en dat maakt het oplossen ervan niet makkelijk. Het herkennen en erkennen van de oorzaak van deze gevoelens draagt bij aan de oplossing.

Wat helpt is dingen anders te gaan doen dan je gewend bent. Het is belangrijk dat je gaat achterhalen wat belangrijk voor je is. Je leven anders inrichten dan dat je nu doet. Wat vond je als kind of jong volwassene leuk, waar haalde je energie uit? Focus je op de dingen die wél goed gaan, op wat je wél hebt. Kortom, expressie! Leef je uit!

Daarnaast zijn er vele therapieën die er aan bij kunnen dragen je weer goed te voelen. ReAttach is er daar een van met als grote voordeel dat je binnen maximaal vijf sessies van deze gevoelens af bent en de prettige gevoelens weer de overhand nemen. Wat belangrijk is dat je een therapie gaat doen die bij je past. Maar het allerbelangrijkste is kennis. Kennis over ons systeem. Wanneer je die kennis bij je draagt kun je zelf al heel veel bereiken in het herkennen en erkennen van je gevoel om er vervolgens mee aan de slag te gaan. Zie hiervoor de blog ‘Hoe werkt ons systeem’.

Depressie en medicatie

Wanneer we deze gevoelens waarnemen willen we er zo snel mogelijk vanaf, gaan naar een huisarts en daar wordt al snel een anti depressieva voorgeschreven. Probleem opgelost, toch?

In mijn beleving schuif je de aard van deze gevoelens als een bulldozer voor je uit. De berg wordt groter en groter en lost niets op.

In Nederland gaan deze pillen als zoete broodjes over de farmaceutische toonbank. Hoe hebben deze medicijnen, zonder echt ziektedoel en aangetoonde geneeskrachtige werking, het kunnen brengen tot de alledaagse behandeling van alle soorten psychologisch ongemak? Depressie is in tegenstelling tot wat velen denken namelijk helemaal geen chemische disbalans in je hersenen! Hoe kun je iets wat niet fysiek aanwezig is met medicatie genezen?

Wanneer je stopt met de medicatie en niets aan de oorzaak van de depressieve gevoelens hebt gedaan zullen ze meteen weer de kop op steken. Er is een grote belangenverstrengeling tussen de grootverdienende farmaceutische firma’s en de psychiatrie. Het ruime voorschrijven van medicijnen voor elk mogelijke psychologische hapering is de aderlating van de 21ste eeuw geworden.

Logisch ook: in psychiatrische medicijnen kunnen gigantische winsten worden behaald door het handhaven van de status quo, zonder toe te geven dat ze op de verkeerde weg zijn. Het is een feit dat de psychiatrie nog steeds niet begrijpt waar psychologisch onbehagen door wordt veroorzaakt, en wat daaraan vooraf ging; de veronderstelling dat ongewenst gedrag en depressie het gevolg zijn van onevenwichtigheid tussen serotonine en dopamine in jouw hersenen is nooit bewezen.

Integendeel, onderzoek heeft aangetoond dat deze theorie onjuist is, en toch is dit bewijs onder het tapijt geveegd.

Er is een verpletterende stapel bewijs tegen psychiatrische medicijnen. Het wordt steeds duidelijker dat de meeste van de hedendaagse diagnoses en hun bijbehorende medicinale behandelingen een aanfluiting zijn, terwijl ze succesvol worden aanbevolen om je te laten geloven dat ze een wetenschappelijke basis hebben. Dit is absoluut niet zo.

In de documentaire ‘Marketing of madness’ wordt uitgelegd hoe de psychiatrische medicijnenindustrie tot stand is gekomen, en gaat in op haar winstgevende verbintenis met de farmaceutische industrie. Psychiatrische medicatie is de aderlating van de 21ste eeuw geworden.

Ondanks wat slimme advertenties beweren, kunnen psychotrope medicijnen geen biologisch gunstige effecten tot stand brengen. Dit in tegenstelling tot andere medicijnen die meetbaar bloedspiegels gunstig kunnen beïnvloeden zoals bloedsuiker, cholesterol, etc.

Een belangrijk gevaar van psychotrope medicijnen is dat ze het subtiele proces in je hersenen, dat noodzakelijk is voor het in stand houden van jouw biologische functies, kunnen verstoren. Dit risico kan niet overschat worden.

Zelfs als je een ernstig psychiatrisch probleem hebt, zoals bijvoorbeeld PTSS (posttraumatische stressstoornis), is onderdrukking ervan met medicijnen riskant, vooral als je meerdere medicijnen tegelijk gebruikt.

Zo hebben meerdere studies de bijwerkingen aangetoond voor dodelijk hartfalen.

Bijvoorbeeld:

– Een overzicht van literatuurstudies van 2000-2007, gepubliceerd in Expert Opinion on Drug Safety In 2008, waarin werd vastgesteld dat “Antipsychotica zelfs in lage doses hartproblemen kunnen veroorzaken, terwijl dat bij antidepressiva pas bij hogere doses het geval is, of bij combinaties van medicijnen”.

– Een studie, gepubliceerd in januari 2009 in de New England Journal of Medicine toonde aan dat anti-psychotische medicijnen het risico van fataal hartfalen verdubbelde. Het sterftecijfer was afhankelijk van de gebruikte dosis. Degenen die hogere doses gebruikten, liepen een groter risico om aan het gebruik ervan te overlijden.

De waarheid over de ”chemische onbalans theorie”

Velen zullen vermoedelijk de fabel hebben gehoord dat depressie te wijten zou zijn aan “chemische onbalans in je hersenen”, die door medicijnen zou moeten worden gecorrigeerd. Helaas is er voor dit verkooptrucje geen wetenschappelijke waarheid.

In 1983 kwam het National Institute of Mental Health (NIMH) tot de volgende conclusie: “Er is geen bewijs dat er iets mis is met de serotonine huishouding van depressieve patiënten.” De serotoninetheorie heeft geen wetenschappelijke basis. Het is pure flauwekul, een hypothese waarvan de juistheid nooit is aangetoond.

Door deze leugen wordt de gezondheid van miljoenen mensen geschaad. Wanneer je een antidepressiva slikt wordt de normale heropname van serotonine geblokkeerd. Zo wordt je geconfronteerd met datgene wat het medicijn zou moeten verbeteren: depressieve gevoelens. Niet voor niets is er vrijwel altijd sprake van een historie en gebruik van antidepressiva in de meeste familiedrama’s en publieke schietpartijen.

Wat gebeurd er dan wel wanneer je antidepressiva slikt?

In 1996 publiceerde neurowetenschapper Steven Hyman, die nu hoofd is van de Harvard University, het wetenschappelijk artikel Initation and Adaptation: A Paradigm for Understanding Psychotropic Drugs.

Volgens dokter Hyman gaan onze hersenen, nadat ze een aantal compenserende aanpassingen hebben ondergaan als gevolg van medicijngebruik, op een manier reageren die “zowel kwalitatief als kwantitatief anders is dan normaal”. Het is dus belangrijk om te begrijpen dat deze medicijnen géén stoffen zijn die je hersenen zouden normaliseren.

Het zijn ab-normaliserende stoffen, en als je dat eenmaal begrijpt, begrijp je ook hoe ze een manische periode kunnen veroorzaken, of waarom ze in verband zouden kunnen worden gebracht met seksueel disfunctioneren of bijvoorbeeld met geweld en zelfmoord.

Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Tegenwoordig kun je als “ziek” worden gediagnosticeerd als je problemen hebt om je winkelgewoontes in de hand te houden. En een kind dat vaak ruzie maakt met zijn ouders kan volgens het diagnosecriterium worden vastgepind alsof het een “oppositioneel opstandige gedragsstoornis” zou hebben. Het is zo gek niet te bedenken of er bestaat een medicijn voor. Je mag je binnen deze maatschappij niet slecht voelen, verdrietig zijn.

Wat kunnen we zelf doen om depressies de baas te worden?

Laat ik beginnen met te benoemen dat er zeker “echte” geestelijke ziektes zijn die iemand flink in de war kunnen brengen. Maar ben je geestelijk ziek, als je langer dan een paar weken treurig bent? Is het verlies van levenslust een teken van geestelijk ziek-zijn?

Veel mensen verdedigen te snel hun keus om daar pilletjes voor te slikken. Niemand vindt het leuk om “zich onprettig te voelen”. Maar vernietigen deze medicijnen niet meer levens dan dat ze die levens redden? Ik geloof dat het antwoord in dit opzicht een luidkeels JA is. De psychiatrie kiest liever voor een chemische aanpak om “het probleem te verwijderen”, in plaats van mensen te helpen om aan de slag te gaan met de oorzaak van hun lijden.

Gelukkig bestaan er andere, veiligere en meer effectieve methodes waarbij je niet door de knieën hoeft te gaan voor de farmaceutische industrie.

Bewegen

Als je depressief bent, of als je je zo nu en dan wat somber voelt, is bewegen noodzakelijk. Op dit gebied zijn de uitkomsten van een onderzoek geweldig positief, met studies die bevestigen dat lichamelijke activiteit bij gedeprimeerde mensen minstens zo goed werkt als antidepressiva.

Een van de redenen waarom dit zo is, volgt uit de toename van het niveau van endorfines, de “feel good” hormonen in je hersenen.

Stress onder controle brengen

Kijk naar je stress. Depressie is een vervelende toestand, het is echter geen “ziekte”. Het is veel meer een teken dat jouw lichaam en jouw leven uit balans zijn.

Dit is belangrijk om bij stil te staan, want vanaf het moment dat je depressie als een “ziekte” beschouwt, ga je denken dat je een medicijn nodig hebt om ervan af te komen. In werkelijkheid is alles wat je nodig hebt het herstellen van het evenwicht in je leven, en één van de cruciale methodes is naar stress te kijken.

Eet gezond

Denk niet te licht over de gevolgen van wat je eet. Voedsel heeft een enorme invloed op: je stemming, je vermogen om met alledaagse dingen om te gaan en op hoe gelukkig jij je voelt. Het vermijden van suiker en graanproducten zal je insuline en leptine niveaus helpen normaliseren. En ook dit is een krachtige maatregel om depressies aan te pakken. Ondersteun het optimaal functioneren van je hersenen met essentiële vetten.

Ik adviseer dan ook met klem om je dieet aan te vullen met dierlijke omega-3 vetzuren van hoge kwaliteit, zoals uit krill olie. Dit zou wel eens één van de belangrijkste voedingsstoffen kunnen zijn om depressie te bestrijden.

Zorg voor volop zonlicht

Zorg ervoor dat je genoeg zonlicht krijgt om gezonde vitamine D aan te maken. Vitamine D is ook een essentiële factor om depressie te behandelen of binnen de perken te houden. Een recent onderzoek heeft aangetoond dat mensen met de laagste niveaus van vitamine D in hun bloed elf maal vaker geneigd waren tot depressieve gemoedstoestanden dan degenen met een normaal vitamine D-niveau.

Vitamine D-tekort is tegenwoordig meer de norm dan een uitzondering, en wordt aanvulling ervan vandaag de dag toegepast bij zowel psychiatrische als neurologische kwalen.

Negeren van onaangename gevoelens

Wij zijn gewend ons af te keren van wat onaangenaam is. Onaangename gevoelens en gedachten moeten wég. Maar wat nu als ons lichaam ons juist iets probeert te zeggen door het aangeven van een lichamelijke klacht? En wanneer je er actief mee aan de slag gaat deze lichamelijke klachten verdwijnen.

‘Ja maar het zit bij ons in de familie’ is iets wat ik heel vaak hoor. En dat klopt ook. Want als er iemand in je familie lijn niets gedaan heeft aan het verwerken van bepaalde emoties en deze zijn verkrampt in het lichaam waardoor er ziektes zijn ontstaan draag je die over op de volgende generatie. Want het niet verwerken van emoties maakt dat je je op een bepaalde manier gaat gedragen en dat gedrag ga je als kind na doen, omdat je je ouders nu eenmaal na doet als kind. Zij zijn immers je grote voorbeeld.

Meer schade voorkomen

Of ‘ja maar er is bij mij vastgesteld dat ik deze ziekte heb, er is niets aan te doen’. Jazeker is er iets aan te doen. Helaas kan wat al kapot is in je lichaam niet altijd hersteld worden. Maar je kunt er in elk geval wel voor zorgen dat er niet nog meer schade ontstaat. Stop het proces, ga het aan. Verzet je er niet langer tegen.

Mensen die bij mij in de praktijk zijn geweest met klachten als bijvoorbeeld cluster hoofdpijn, migraine, tennis elleboog, rugpijn, gewrichtspijn, maag- en darm klachten ervaren deze klachten niet meer.

Van onze ratio moeten we van alles. Dit zorgt ervoor dat we weinig tijd besteden aan hoe we ons nu eigenlijk voelen. Terwijl in het voelen de sleutel zit tot overvloed op elk gebied, zoals je gezondheid, je financiën, je relatie(s), je werk en je zingeving.

Luisteren naar en vooral vertrouwen op je intuïtie zorgt ervoor dat we beslissingen nemen die niet vanuit onze ratio komen, maar vanuit ons Hoger Zelf. En ons Hoger Zelf weet altijd wat goed voor je is. Hierdoor maken we beslissingen voor ons hoogste goed. Het vertelt ons wanneer er iets mis is, bijvoorbeeld met onze gezondheid, geeft aan wanneer iemand ons nodig heeft en helpt ons om ons beste leven te leven.

Maar hoe weet je of je intuïtie aan het woord is? Als we teveel in ons hoofd zitten of dat we ‘overgenomen’ worden door een emotie, zoals angst of boosheid, is het moeilijk om onze intuïtie te onderscheiden en te horen wat je beste stap is op dat moment. Hieronder beschrijf ik 8 signalen die aangeven dat je intuïtie (tijdelijk) geblokkeerd is.

8 signalen die aangeven dat je intuïtie (tijdelijk) geblokkeerd is

1. Je bent regelmatig in de war en je twijfelt aan jezelf

Je hebt moeite om beslissingen te nemen of keuzes te maken en je hebt vaak bevestiging van buitenaf nodig om een volgende stap te kunnen zetten. Dit is een duidelijk signaal dat je niet afgestemd bent op je intuïtie. De mening van een ander is dan vaak ook nog erg belangrijk voor je.

Als je wel regelmatig afgestemd bent, ga je zien dat er allerlei ‘toevalligheden’ ontstaan in je leven die je helpen om de beste keuze voor jou mogelijk te maken. Dan weet je dat je op het juiste pad bent, dat doet wat goed voor je is. En je ervaart minder twijfel aan jezelf en aan de beslissingen die je neemt.

Natuurlijk is het belangrijk om altijd te checken wat je voelt. Het gaat niet om blind vertrouwen, maar juist om vertrouwen op te bouwen door te kijken wat het nemen van beslissingen vanuit je intuïtie je oplevert. Hierdoor kun je steeds beter bij jezelf blijven en vertrouw je meer en meer op je eigen innerlijke antwoorden.

2. Je bent weinig flexibel en je ervaart vaak weerstand

Als je je intuïtie volgt, is het belangrijk om te accepteren wat er is en om de controle los te laten. Dit kan betekenen dat je je plannen moet aanpassen of andere keuzes moet maken. Als je teveel de controle wil houden, betekent dit dat je een bepaalde angstovertuiging hebt die je los mag laten.

Veel mensen in de westerse maatschappij willen controle houden over bijna alles in hun leven. Dit zorgt ervoor dat je jezelf regelmatig moet forceren, wat veel stress geeft.

Vraag jezelf af waar je bang voor bent, waarom loslaten nog niet zo makkelijk voor je is. Loslaten is namelijk één van de belangrijkste elementen voor een ontspannen leven vanuit vertrouwen.

3. Je geeft de regie van je leven te gemakkelijk aan anderen

Als je niet afgestemd bent op je intuïtie, kun je geneigd zijn om anderen beslissingen voor je te laten nemen. Mensen weten vaak zelf niet meer wat ze zelf leuk vinden. Ze zijn zo gewend om te doen wat een ander wil. Ook ‘geloof’ je dat een ander het beter weet, zoals je partner, je ouders of een dokter. Het gaat erom dat je leert vertrouwen op je eigen lijf en wat het je vertelt.

4. Je hebt last van spijtgevoelens

Het mooie aan het volgen van je intuïtie is dat als je doet wat het beste voelt voor jou, dit ook het beste is voor de ander. Ook al ziet de ander dit niet gelijk. Intuïtie leidt je altijd naar wat het allerbeste is voor jezelf, eigen ziel, en daarmee ook voor de ander. Ook al kan je ego het er niet mee eens zijn, het is voor je hoogste en beste goed. En dan is spijt niet meer nodig.

5. Je voelt je onderuit gehaald door anderen

Als je partner of één van je beste vrienden iets doet wat jou erg kwetst, kun je je behoorlijk verraden voelen. Als je meer en meer op je intuïtie gaat vertrouwen krijg je in een vroeger stadium al ‘waarschuwingen’ over andere mensen die even niet het beste met je voor hebben. Dit betekent niet dat je een wantrouwend mens moet worden, integendeel, maar om de innerlijke signalen serieus te nemen. We hebben allemaal wel eens meegemaakt dat je je niet prettig voelt bij een bepaald persoon, maar dat je hoofd zich ermee gaat bemoeien door dingen te zeggen als: “Zo mag je niet denken. Dat is niet beleefd. Iedereen verdient een kans.” Dat deed ik vroeger ook, totdat ik mezelf toestemming ging geven om ook hier mijn intuïtie in te volgen.

Daarnaast ben ik van mening dat een ander je geen pijn kan doen als je het niet toelaat. Je kunt er voor kiezen om een uitspraak van een ander niet bij je binnen te laten komen, je niet te laten raken. Hoe meer je in contact komt met je intuïtie, hoe minder vaak je je laat raken door een ander. Er achter komen wat maakt dat wat een ander zegt je zo raakt en dat helen/verwerken maakt ook dat het niet meer binnenkomt, het je niet meer raakt.

6. Je past je teveel aan anderen aan

Je hebt het idee dat je om geaccepteerd te worden moet zijn of doen zoals de ander. Of dat je om erbij te horen de regels van de groep moet volgen. Hierdoor raak je steeds verder bij jezelf vandaan en van wat goed voor jou is. Vraag jezelf af waarom je moet zijn zoals de ander en waarom je niet gewoon jezelf kunt zijn.

Door je niet meer te conformeren aan anderen ga je veel meer voelen wat je zelf wilt en wat goed voor je is. Hierdoor leer je ‘nee’ zeggen tegen de ander waardoor je ‘ja’ zegt tegen jezelf.

7. Je neemt je eigen gevoel niet serieus

De meesten van ons leren vaak van huis uit dat we beslissingen behoren te nemen vanuit ons verstand en dat we over onze gevoelens heen moeten stappen. En daardoor missen we onze beste bron van informatie, ook al is deze niet gebaseerd op wetenschappelijke feiten.

Je zult merken dat je leven compleet veranderd wanneer je je intuïtie weer gaat volgen. Je intuïtie zit er nooit naast en is iets waar je altijd op kunt vertrouwen.

Je kunt er zelf ook mee experimenteren. Luister naar wat je hoofd zegt en luister naar wat je gevoel zegt. Volg deze keer je gevoel en kijk wat er gebeurt. En wie weet kies je volgende keer wel weer voor je gevoel.

8. Je uit je ware gevoelens niet

Het uiten van je ware gevoelens wordt ons niet altijd geleerd. Je mag je blij voelen, gelukkig zijn, tranen van het lachen. maar o wee als je boos wordt of verdrietig of zegt dat het niet goed met je gaat, je zelfs depressieve gevoelens hebt.

Het uiten van alle gevoelens helpt je omdat het dan uit je systeem is zich niet opstapelt in je systeem, je lijf en uiteindelijk resulteert in een depressie of lichamelijke klachten.

Angst en LIEFDE

Angst wordt geleid door het ego, het denken.
Liefde wordt geleid door je kern/ziel, je gevoel.

Over liefde hoef ik niets uit te leggen, daarvan weet iedereen wat ik daarmee bedoel. Het allerbelangrijkste is ZELF LIEFDE, maar hoe doe je dat nou, van jezelf houden? En uiteindelijk is de grote opdracht onvoorwaardelijk lief te hebben. Jezelf en anderen.

Het ego ligt iets ingewikkelder en hoe sterker je ego is, hoe ingewikkelder je het jezelf maakt.

De werking van het ego

Het ego, met het verstand als lakei, kan je onderverdelen in 5 grote brokken:

Het verstandsdeel:

Kennis, analyse, argumenten, onderzoek, feiten, regels, systemen, tijd, techniek, meten, concretiseren

Het macht- & aanziendeel:

Status, erkenning, bevestiging, decorum, hiërarchie, ongelijkheid, belangen, tradities, prestaties, snelheid, resultaten, competitie, winnen, controle, manipuleren, opportunisme, vergelijken, strijd, conflicten, geweld, corruptie, vriendjespolitiek

Het aanpassingsdeel:

Conventies, hokjes, verwachtingen, begrenzingen, groepsgedrag, onderdanigheid, schaamte

Het angstdeel:

Angsten, blokkades, dogma’s, onmogelijkheden, oordelen, voorkeuren, weerstand, verzet, ontkenning, vluchtgedrag, afwijzing, illusies, schuld, boete, verwijten, claimen, nodig hebben, projecteren, dood & ziekte, zwart/wit denken, dualiteit, goed en fout

Het bezits- & genotsdeel:

Geld, materieel bezit, lust & geilheid, hedonisme, fun & entertainment, prikkeling van de zintuigen, verslavingen, vergaren, bezitten, kopen & hebben, glitter & glamour, meer & meer, doen & meemaken

Het ego is altijd gejaagd, gestrest en onrustig

Zoals je ziet, leeft het ego aan de buitenkant, op basis van de voortdurende tekorten aan de binnenkant. Het ego is altijd gejaagd, gestrest en onrustig. Hoe raar het ook mag klinken: Het ego houdt zich helemaal niet bezig met ons ware geluk. Het ego is in een voortdurende strijd verwikkeld om zelf te overleven.

En het ego kán enkel overleven als het alle dualiteiten, afscheidingen en angsten in stand houdt. En zo ontstaat de eeuwige cyclus van geboorte, (over)leven, angst, gehechtheid, strijd, pijn, lijden, dood en wedergeboorte.

Het hart leeft namelijk vanuit onze innerlijke overvloed …… Enkel in het hart is er sprake van liefde, vrede, harmonie, verbinding met de ander, compassie, vertrouwen, matiging en eenheid. Het hart is juist wél gericht op de zaken die mensen wérkelijk gelukkig maken.

Wil eens mens werkelijk gelukkig worden, dus geen 6- maar een 9 of een 10 dan dient hij zichzelf op een gegeven moment voor de spiegel van zijn eigen leven te plaatsen, om daar niet alleen te aanschouwen hoe zijn ego hem belemmert in het vinden van zijn ware geluk maar om daar voor die spiegel en geconfronteerd met zijn pijnlijke waarheid op een dag te kiezen voor zijn hart. Dát is de diepste uitdaging van ieder mens.

En wanneer je leeft vanuit je kern/ziel ga je merken dat jouw intuïtieve gaven als helder –weten, -voelen, -zien, -horen ook weer naar de oppervlakte komen.

• De mening van een ander er niet meer toe doet.
• Je de mensen die je in het verleden pijn hebben gedaan vergeeft.
• Je je realiseert dat een ander je alleen iets aan kan doen omdat jij het toe laat.

© Joyce Snijders